«ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ» | ανέκδοτο ποίημα από την συλλογή«ΕΝΤΡΟΠΙΑ»

«ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ» | ανέκδοτο ποίημα από την συλλογή«ΕΝΤΡΟΠΙΑ»

«…εγώ θα στήνομαι
ανάμεσα στις
κενόσπουδες
των ματιών σου
κόγχες και θα
γεννοβολώ συγχώρεση…»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου


forgiveness (1)
[Πόσες μεταγγίσεις να
κάνει κι αυτή η νύχτα
για ν΄ αντέξει
ένα μονάχα βράδυ]
Τις εξημμένες της
βελόνες απαλλοτρίωσα
κι αν κένανδρος τόπος
κατάντησε το
βλέμμα σου
εγώ θα στήνομαι
ανάμεσα στις
κενόσπουδες
των ματιών σου
κόγχες και θα
γεννοβολώ συγχώρεση
ανόθευτη
ακατήχητη
ακόρεστη
τόσο πολύ που
σπούδασα
να μη κρημνοφοβούμαι
τόσο καλά που
πλέον έμαθα
να σ΄ αγαπώ

H «Αποδύοψις» από την Μαρία Μαραγκουδάκη| Fractal

H «Αποδύοψις» από την Μαρία Μαραγκουδάκη| Fractal
«Η ποίηση της Μαρίας-Λυδία Κυριακίδου με την αμεσότητα και την ειλικρίνεια που τη διακρίνει, γυμνώνεται και φτάνει έτσι στο βάθος της ψυχής της, της ψυχής μας τελικά…»
– γράφει η Μαρία Μαραγκουδάκη για το Fractal

«Αποδύοψις»
Της Μαρίας Μαραγκουδάκη

apodyopsis

Ο τίτλος σ’ ένα ποίημα είναι η χειραψία που δίνει ο ποιητής για να μας συστήσει το ποίημα. Η Μαρία-Λυδία Κυριακίδου στην πρώτη της ποιητική συλλογή έχει τίτλο μια ιδιαίτερη λέξη: Αποδύοψις. Προκύπτει από το ρήμα αποδύομαι, δηλαδή γυμνώνομαι. Η Μαρία-Λυδία Κυριακίδου γυμνώνει την ψυχή της με λέξεις και απαιτείται θάρρος για μία τέτοια κίνηση, γιατί το φως των λέξεων είναι σκληρό, φτάνει ως το μεδούλι. Είναι όμως και λυτρωτικό όσο κι αν συχνά πονάει, σπάει αποστήματα που χρονίζουν, φέρνει στην επιφάνεια πληγές και τις φωτίζει, δύσκολη υπόθεση η αυτογνωσία. Και η Μαρία-Λυδία τολμά τη βύθιση εντός. Γράφει “Όσα πεισματικά/ αρνήθηκες/ μαζεύτηκαν και/ γίνηκαν πληγές που/ με παραμόρφωσαν/” ή “Κάποτε ήμουν/ των ησύχων/προτού αρχίσω να θυμάμαι κάτι/ χορούς που δε χόρεψα/ κάτι βλακείες που δεν είπα/ κάτι σημαντικά που/μου δραπέτευσαν”.

Πρόκειται για πεζόμορφα ποιήματα, κυρίως μεγάλης έκτασης, μα συναντούμε και κάποια πολύ μικρά σαν επιγράμματα. Στην ποίηση της η Μαρία-Λυδία Κυριακίδου άλλοτε αποτυπώνει εικόνες ρεαλιστικές χρωματισμένες με μια διάχυτη μελαγχολία, με μια υπέρβαση ονείρου που αναιρεί το υλικό βάρος των πραγμάτων «Ανάποδα κρατούσε το μπλοκάκι της/και το μολύβι το ‘τρωγε./ Μια λέαινα πέρναγε/συνήθως Τρίτες/γλείφοντας τις πατούσες της.», άλλοτε στοχάζεται πάνω σε πανάρχαια και αναπάντητα ανθρώπινα ερωτήματα με μια συνείδηση ποιητική, άλλοτε παρατηρεί και διεισδύει σε πρόσωπα και καταστάσεις με περίσκεψη και συχνά με απογοήτευση, μα και με αισιοδοξία, «-Γράψε πως το καλό με τη ζωή/είναι πως τελειώνει/και από τον θάνατο ένα/μονάχα βγαίνει:/ζήσε», άλλοτε είναι ερωτική μ’ έναν τρόπο σπαρακτικό, με ένταση και παραφορά «Σε πεινάω/Κι όσο σε/δαγκώνω/δαγκώνομαι./Μαζί να/κοιμηθούμε/να ξαγρυπνούμε,/να ιδρώνουμε./Κι όσο σε λαξεύω/να λαξεύομα./Σε πεινάω».

Η ποίηση της Μαρίας-Λυδία Κυριακίδου με την αμεσότητα και την ειλικρίνεια που τη διακρίνει, γυμνώνεται και φτάνει έτσι στο βάθος της ψυχής της, της ψυχής μας τελικά.


ΕΞΗ

Πριν γίνει η έλξη

έξη,

με πάτησε γερά στο

έδαφος

Από πίσω με

σκέπασε καλά,

με χώμα πολύ.

Σε λίγο

δε θ’ ανέπνεα.

Από αγάπη…

είπε.

Μ’ αγάπησε.

Πρέπει.

Πως αλλιώς

εξηγείται

που ‘βγαλα

ρίζες.


Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στο Fractal, εδώ

«ΑΠΟΔΥΟΨΙΣ» | Εκδόσεις ΠΝΟΗ

«ΑΠΟΔΥΟΨΙΣ» | Εκδόσεις ΠΝΟΗ
«Στα 46 ποιήματα της “Αποδύοψις” θα εντοπίσει κανείς τα ψήγματα μιας αφηγούμενης ιστορίας πολύπλευρης, με ένταση που αυξομειώνεται και συστήνεται συχνά διαφορετικά από την αρχή»

43389288_309955166469106_1529991131792670720_nΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η “Αποδύοψις” γεννιέται μέσα από μια θεματική που ξεκινά από το ειδικό “εγώ” με δίψα να αγγίξει τελικά το γενικό “εσύ”. Στα 46 ποιήματα της “Αποδύοψις” θα εντοπίσει κανείς τα ψήγματα μιας αφηγούμενης ιστορίας πολύπλευρης, με ένταση που αυξομειώνεται και συστήνεται συχνά διαφορετικά από την αρχή. Η ποιήτρια, δίχως να παραδοθεί σε φιλολογική και τεχνοτροπική δίνη, κάτι που επιδιώκει συνειδητά, άλλοτε στηλιτεύει, φωτίζει ή σκιάζει τα όσα ψυχικά και ηθικά συνδιαλέγεται, θέτοντας πρωταρχικό της στόχο την αποποίηση του προσωπικού πόνου, την κάθαρση και τελικά την επανεκκίνηση.

Το βιβλίο μπορείτε να προμηθευτείτε από τα ράφια των βιβλιοπωλείων ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΙΑΝΟΣ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, από το βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων ΠΝΟΗ, από το PUBLIC, σε όλη την Ελλάδα, κατόπιν παραγγελίας, όπως και από οποιοδήποτε άλλο βιβλιοπωλείο.

This slideshow requires JavaScript.

Συγγραφέας: Μαρία-Λυδία Κυριακίδου
Σελ. : 96
Διαστάσεις : 16Χ23
ΙSBN : 978 618 5307 34 9
Ημερ. κυκλοφορίας : 4/2018
Εκδόσεις : ΠΝΟΗ

 

«Το Παρίσι στον 20ο αιώνα», ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ |Μια δυστοπική βίβλος προφητείας

«Το Παρίσι στον 20ο αιώνα», ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ |Μια δυστοπική βίβλος προφητείας
«Το εκπληκτικό αυτό βιβλίο, αφορά στη ζωή ενός άνδρα,ο οποίος ζει σε έναν κόσμο με γυάλινους ουρανοξύστες, με αυτοκίνητα που κινούνται με φυσικό αέριο, τρένα υψηλής ταχύτητας, κάτι περίεργες αριθμομηχανές κι ένα παγκόσμιο δίκτυο επικοινωνιών(!)…»

Vxxx_PV_coverΕνα από τα βιβλία του Ιούλιου Βερν που με έχουν μαγέψει αμετακλήτως είναι το “Το Παρίσι στον 20ό αιώνα “.

Αν και ο συγγραφέας του, Ιούλιος Βερν, πεθαίνει το 1905, το 1989, ανακαλύπτεται το κάτωθι χειρόγραφό του , το οποίο εκδίδεται κάπου στη δεκαετία του ΄90.
Το εκπληκτικό αυτό βιβλίο, αφορά στη ζωή ενός άνδρα, ο οποίος ζει σε έναν κόσμο με γυάλινους ουρανοξύστες, με αυτοκίνητα που κινούνται με φυσικό αέριο, τρένα υψηλής ταχύτητας, κάτι περίεργες αριθμομηχανές κι ένα παγκόσμιο δίκτυο επικοινωνιών(!).

Τα πρώιμα βιβλία του Βερν, εμφανίζουν την τάση να χαρακτηρίζονται από μια ενθουσιώδη και περιπτειώδη διάθεση, καθώς και από μια θετική στάση απέναντι στην τεχνολογία. Αυτό το μυθιστόρημα, όμως, υποδεικνύει μια πιο σκοτεινή, ειλικρινά δυστοπική διάθεση του.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται υποθετικά κάπου στα μέσα του 20ου αιώνα, όπου το Παρίσι αποτελεί μια εξαιρετικά εύπορη κοινωνία, μια πρωτεύουσα ανήκουστων τεχνολογικών θαυμάτων, αλλά, όπως συμβαίνει και στον “Θαυμαστό Νέο Κόσμο” του Χάξλευ είναι επίσης μια κοινωνία χωρίς ιδιαίτερη Τέχνη.

Οι πρωτογενείς εστίες παραγωγής αυτού του πολιτισμού δεν είναι άλλες από τις μηχανές και τις τράπεζες, συνθέτοντας ένα περιβάλλον, που όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ο ήρωας του βιβλίου, είναι ένα περιβάλλον, στο οποίο ούτε ο πιο ταλαντούχος ποιητής θα μπορούσε να εντοπίσει ένα μέρος για τον εαυτό του- εκτός της περίπτωσης που θα ήταν σε θέση να συνθέσει στίχους αφιερωμένους σε υψικάμινους ή ατμομηχανές.

636_unreal_futures_636.jpg

Ενώ η αφήγηση φιλοξενεί πολλές εκπληκτικές προβλέψεις – μεταξύ των οποίων το φαξ, οι ηλεκτρονικές υπολογιστικές μηχανές, αυτοκίνητα και περίτεχνα συστήματα μετρό – δεν υπάρχουν και πολλά να δει κανείς, είτε σε ό,τι αφορά στην ανάπτυξη της πλοκής, είτε σε αυτή των χαρακτήρων.

Παραμένει όμως ένα τρομακτικά προφητικό βιβλίο , όπου περιγράφεται με γλαφυρό τρόπο το γεγονός πως ο,τι κερδήθηκε από τον άνθρωπο και τις επιτεύξεις του, δαπανήθηκε σε χρήμα, αγώνα για την εξουσία, επεκτατική τάση και τελικά σε εφιάλτη.

Έτσι πρέπει να εξηγείται και η σκοτεινή διάθεση του συγγραφέα, η οποία αρνείται να περιπλέξει σε βάθος τα γεγονότα ή να αναπτύξει τους ήρωες, εμμένοντας στο να μας αφήνει την πικρή γεύση του εφιαλτικού οράματος που έκρυβε στο μυαλό του για τον κόσμο.

Κι οποία έκπληξις! Είχε προβλέψει σωστά.


Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στους Αποδυόπτες

«Μη μ’αφήσεις ποτέ», ΚΑΖΟΥΟ ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ |Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

«Μη μ’αφήσεις ποτέ», ΚΑΖΟΥΟ ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ |Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
«Ανεξάρτητα από τις ευκαιρίες που σου δίνονται από τη ζωή, όσο καταδικασμένη κι αν χαρακτηρίζεται, πάντα έχεις την ευκαιρία να εκτιμήσεις τι είναι όμορφο ή σημαντικό.»

iPiccy-collage
Είναι σχεδόν απίθανο να μπορέσει να περιγράψει κανείς το «Μη μ’ αφήσεις ποτέ» του βραβευμένου με Νόμπελ Καζούο Ισιγκούρο, χωρίς να προδώσει πολλά από όσα συμβαίνουν στην ιστορία. Πρόκειται σίγουρα για ένα ιδιαίτερο βιβλίο. Μέσα από μια σειρά από υπαινιγμούς και κρυφά μηνύματα ο συγγραφέας αφήνει τις βασικές πληροφορίες να περνούν από μια επεξεργασία φιλτραρίσματος τέτοια, που νιώθεις πως τελικά όσο περισσότερα πράγματα εξακριβώνονται, τόσο λιγότερα πράγματα γίνονται κατανοητά.
Δε θα εκπλαγείς για το τέλος, γιατί το περιμένεις, αλλά ίσως να εκπλαγείς σχετικά με το τι ακριβώς περίμενες να συμβεί.
Μένεις με την εντύπωση πως, ανεξάρτητα από τις ευκαιρίες που σου δίνονται από τη ζωή, όσο καταδικασμένη κι αν χαρακτηρίζεται, πάντα έχεις την ευκαιρία να εκτιμήσεις τι είναι όμορφο ή σημαντικό.


mi-m-afisis-pote

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός :

Η Κάθι, η Ρουθ και ο Τόμι μεγαλώνουν εσωτερικοί σ’ ένα απομονωμένο ίδρυμα στην αγγλική ύπαιθρο. Είναι ένα σχολείο με παράξενους, αυστηρούς κανόνες, όπου οι καθηγητές δεν παύουν στιγμή να υπενθυμίζουν στους μαθητές τους πόσο ξεχωριστοί είναι.

Αλλά αυτό που τους κάνει ξεχωριστούς είναι μια ασύλληπτα σκληρή αλήθεια – και μια ακόμη πιο σκληρή μοίρα που τους περιμένει στον έξω κόσμο. Οι τρόφιμοι του Χάιλσαμ βρίσκονται εκεί για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Για την ακρίβεια, έχουν φτιαχτεί γι’ αυτό τον σκοπό…


Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στους Αποδυόπτες

 

«Καθένας», ΦΙΛΙΠ ΡΟΘ |Εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

«Ίσως το συνταρακτικότερο είναι πως σε αυτό του το βιβλίο, ο Ροθ, εξακολουθεί να αντιπαθεί μεν την ζωή, αλλά αντιλαμβάνεσαι πως ούτε τον θάνατο αποζητεί»

καθένας 002.jpgΤο διαβάσαμε από τις Εκδόσεις ΠΟΛΙΣ σε μετάφραση Αχιλλέα Κυριακίδη και πρόκειται για το τελευταίο μυθιστόρημα του Philip Roth.

Ο τρόπος που θα απεικονίσει το ζήτημα της ασθένειας, του πόνου, του θανάτου, θα σε κρατήσει ως το τέλος. Μια μάχη με το εγώ και μια απολογία, απέλπιδα προσπάθεια συμφιλίωσης με τον εαυτό και τον χαμένο χρόνο. Είναι ένα συγκινητικό βιβλίο και ίσως το συνταρακτικότερο είναι ότι παρατηρείς το πώς ο Ροθ, ενώ εξακολουθεί να αντιπαθεί την ζωή δεν αποζητεί ούτε τον θάνατο. Ιδιαιτέρως διαφωτιστική η πρόζα, οι συνομιλίες και ο τρόπος που χρησιμοποιούνται οι λέξεις για να γεννήσουν νοήματα.

Τελειώνοντας το βιβλίο, αν έχεις παππούδες ή ηλικιωμένους συγγενείς που αγαπάς και σου λείπουν, ίσως θελήσεις να κάνεις κάποια τηλεφωνήματα.


12-13-8-thumb-large

Από την παρουσίαση του βιβλίου, όπως αυτή παρουσιάζεται στον διαδικτυακό ιστότοπο του βιβλιοπωλείου ΠΟΛΙΤΕΙΑ, διαβάζουμε:

«Το τελευταίο μυθιστόρημα του Φίλιπ Ροθ είναι μια προσωπική, εξομολογητική, αλλά και, ταυτόχρονα, οικουμενική ιστορία που πραγματεύεται το φόβο του θανάτου, την απώλεια, τις τύψεις, τη στωικότητα. Ο συγγραφέας της “Συνωμοσίας κατά της Αμερικής” στρέφει τώρα την προσοχή του από την “οδυνηρή συνάντηση μιας οικογένειας με την ιστορία” (“The New York Times”) στην ισόβια αψιμαχία ενός ανθρώπου με τη θνητότητα.
Η μοίρα αυτού του καθημερινού ανθρώπου τού Ροθ ιχνηλατείται από την πρώτη, συγκλονιστική φορά που έρχεται αντιμέτωπος με το θάνατο, στην ειδυλλιακή ακρογιαλιά των παιδικών καλοκαιριών του, και, περνώντας μέσα από οικογενειακά προβλήματα και επαγγελματικές επιτυχίες της ακμαίας του ωριμότητας, φτάνει ώς τα γηρατειά του, ώς τη σπαραχτική μαρτυρία της φθοράς των συνομηλίκων του και της δικής του σωματικής κατάπτωσης.
Είναι ένας επιτυχημένος διαφημιστής της Νέας Υόρκης, πατέρας δύο αγοριών από τον πρώτο του γάμο που τον περιφρονούν, και μιας κόρης από τον δεύτερο που τον λατρεύει. Είναι πολυαγαπημένος αδελφός ενός καλού ανθρώπου που η σωματική του ευεξία τού προκαλεί πικρό φθόνο, και τέως σύζυγος τριών πολύ διαφορετικών γυναικών που, αφού τα ‘κανε ο ίδιος θάλασσα με τους γάμους του, τον έχουν αφήσει ολομόναχο. Στο τέλος, είναι ο άντρας που έγινε αυτό που ποτέ δεν ήθελε να γίνει.
Κεντρικός άξονας αυτού του συγκλονιστικού μυθιστορήματος -είναι το εικοστό έβδομο του Ροθ και το πέμπτο που εκδίδεται στον 21ο αιώνα- είναι το ανθρώπινο σώμα. Θέμα του, η κοινή εμπειρία που μας τρομοκρατεί όλους.
Ο τίτλος είναι παρμένος από το αγγλικό αλληγορικό δράμα ανωνύμου (τέλη 15ου αιώνα) “Everyman” ή “The Summoning of Everyman” (“Καθένας” ή “Η κλήτευση του Καθένα”), ο κεντρικός ήρωας του οποίου, Καθένας, καλείται από τον Θάνατο να εκθέσει τα πεπραγμένα του σ’ αυτόν τον κόσμο. »


 

«Όταν φιλούσαμε το ψωμί», ΑΛΜΟΥΔΕΝΑ ΓΚΡΑΝΤΕΣ| Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

«Όταν φιλούσαμε το ψωμί», ΑΛΜΟΥΔΕΝΑ ΓΚΡΑΝΤΕΣ| Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ
«Ένα μυθιστόρημα μπορεί να είναι μια κραυγή ανταρσίας, επανάστασης, ελπίδας, οργής μα και αλληλεγγύης..»

8973b98b-5495-41e1-8437-a2d3f4c89693_9.jpgΗ Almudena Grandes (Αλμουδένα Γκράντες) σε αυτό της το βιβλίο, μας δίνει ένα μάθημα για το πώς ένα μυθιστόρημα μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από ένα μυθιστόρημα.Ένα μυθιστόρημα μπορεί να είναι μια κραυγή ανταρσίας, επανάστασης, ελπίδας, οργής μα και αλληλεγγύης. Υπό αυτήν τη έννοια και γνωρίζοντας πως η λογοτεχνία από την εποχή του Ομήρου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη ως σήμερα δεν έχει σταματήσει να πυροδοτεί επαναστάσεις, θα λέγαμε πως η συγγραφέας πατά στα βήματα μιας επανάστασης.

Το βιβλίο απεικονίζει με επιτυχία ένα πορτρέτο της σημερινής Ισπανίας της εποχής της κρίσης. Η ομορφιά στις περιγραφές της εκδηλώνεται μέσα από αυτήν την ωμή καθαρότητα, που δε διστάζει να ζωγραφίζει την πραγματικότητα όπως είναι. Τελειώνοντας, μας αφήνει με το μἠνυμα μιας σαφής προειδοποίησης, μέσω του ερωτήματος που κυριαρχεί: «Τι θέλουμε στ΄αλήθεια να διαιωνιστεί από εδώ και μπρος;»

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση Χριστίνας Θεοδωροπούλου.


32846798_462103697584061_4653693903843622912_nΑπό την περίληψη του βιβλίου, όπως την εντοπίζουμε στον διαδικτυακό ιστότοπο των εκδόσεων ΠΑΤΑΚΗ

«Με ποιον τρόπο αντιστέκονται, στο µάτι του κυκλώνα, ζευγάρια και άνθρωποι µονάχοι, γονείς και παιδιά, νέοι και ηλικιωµένοι στα πλήγµατα της κρίσης; Το Όταν φιλούσαµε το ψωµί διηγείται, µε διεισδυτικό και συγκινητικό τρόπο, τη ζωή καθηµερινών ανθρώπων της διπλανής πόρτας: µιας οικογένειας που επιστρέφει από διακοπές αποφασισµένη να συνεχίσει απαράλλαχτη την καθηµερινή της ρουτίνα, ενός διαζευγµένου που ακούγεται πίσω απ’ τη µεσοτοιχία να κλαίει, της γιαγιάς που στολίζει το χριστουγεννιάτικο δέντρο µήνες νωρίτερα για να δώσει κουράγιο στους δικούς της, µιας γυναίκας που αποφασίζει να επαναπροσδιορίσει την ύπαρξή της και επιστρέφει στην ύπαιθρο για να ζήσει στη γη που έθρεψε τους προγόνους της… Στο κοµµωτήριο, στο µπαρ, στα γραφεία ή στο Κέντρο Υγείας, οι ήρωες σ’ αυτό το σπονδυλωτό µυθιστόρηµα θα ζήσουν γλυκόπικρες στιγµές µιαςαπρόσµενης αλληλεγγύης, στιγµές αγανάκτησης και οργής, αλλά και τρυφερότητας και επιµονής. Και θα καταλάβουν γιατί οι παππούδες τους τουςέµαθαν, όταν ήταν µικρά παιδιά, να φιλούν το ψωµί».


Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στους Αποδυόπτες

 

«Η γυναίκα στο παράθυρο», ΕΪ ΤΖΕΪ ΦΙΝ|Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ

«Η γυναίκα στο παράθυρο», ΕΪ ΤΖΕΪ ΦΙΝ|Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
«Κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, με μια πλοκή συντηρούμενη σε εθιστικό ρυθμό…»

γυναικα στο παραθυρο

«Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ» του ΕΪ ΤΖΕΪ ΦΙΝ, αποτελεί ένα ψυχολογικό θρίλερ που μας ενθουσίασε για συγκεκριμένους λόγους.

Αρχικά, να πούμε πως αφορά στην ιστορία μιας γυναίκας με συναρπαστικό χαρακτήρα, την οποία βρίσκει η αρχή του βιβλίου να πάσχει από σοβαρή αγοραφοβία, ενώ ζει αυτοβούλως κλεισμένη στο σπίτι της και πλήρως εξαρτημένη από ψυχοτροπικά φάρμακα και αλκοόλ. Όλη της η καθημερινότητα εξαντλείται στο να κατασκοπεύει τους γείτονές της.

Θα λέγαμε πως, αν αφαιρέσει κανείς τις ακραίες συνθήκες που είναι απαραίτητες για ένα βιβλίο αυτού του είδους, στην ουσία πρόκειται για έναν χαρακτήρα με τον οποίο θα μπορούσαν να συσχετιστούν πολλές γυναίκες της εποχής μας. Η ‘Άννα υποφέρει και το γνωρίζει πως υποφέρει. Είναι μια μορφωμένη γυναίκα που φαίνεται να έχει επίγνωση της δραματικής της κατάστασης.

gyn.jpg

Μια μέρα, όμως, στην θολωμένη καθημερινότητά της, θα σταθεί αρκετή ώστε να ξεκινήσουν για εκείνη μια σειρά από ανατροπές κι αποκαλύψεις που τελικά θα οδηγήσουν στην λύση του μυστηρίου αλλά και στην προσωπική της κάθαρση.

Παρ’ όλο που για τους λάτρεις του μυθιστορηματικού αυτού είδους η λύση του μυστηρίου να μπορεί ίσως και να προβλεφθεί σε κάποιο σημείο, είναι δεδομένο πως πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο. Κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, με μια πλοκή συντηρούμενη σε εθιστικό ρυθμό και με τον συγγραφέα, του οποίου σημειωτέον είναι το πρώτο μυθιστόρημα, να καταφέρνει να σε καθηλώνει, ίσως και σε ελάχιστες ώρες, προκειμένου να το τελειώσεις.

Κι αυτό είναι ένα κατόρθωμα που μάλλον εξηγεί και το γεγονός πως το πρώτο κιόλας μυθιστόρημα του ΕΪ ΤΖΕΪ ΦΙΝ, κυκλοφόρησε σε 100.000 αντίτυπα από την πρώτη έκδοση, αποτέλεσε ένα από τα best sellers των New York Times, ενώ κυκλοφορεί ήδη σε 38 χώρες. Mάλιστα, από την νέα σεζόν (2019) θα μεταφερθεί στον κινηματογράφο από την FOX.

Η μετάφραση του Αναστάσιου Αργυρίου εξαιρετική, η επιμέλεια της έκδοσης από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, άψογη.

Συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Επισκεφθείτε τον διαδικτυακό ιστότοπο των εκδόσεων και αγοράστε τώρα από εδώ.


Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στους Αποδυόπτες